Jednym z celów twórców stanu wojennego było pozbawienie społeczeństwa dostępu do niezależnych informacji. Odpowiedzią był masowy rozwój podziemnej prasy.
Pierwsze numery niezależnych gazetek ukazały się w różnych częściach kraju już 14 grudnia 1981 r. Wkrótce ukazywały się setki tytułów, wychodzących w nakładach od kilkuset sztuk do kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy. Wydawały je struktury „Solidarności”, innych ugrupowań podziemnych, rozmaite środowiska (lekarze, naukowcy różnych specjalności, uczniowie, studenci itd.). Największą liczbą numerów wydanych w podziemiu może się poszczycić „Z Dnia na Dzień”, organ dolnośląskiego Regionalnego Komitetu Strajkowego, ukazało się ich aż 394!
Bibliografia sporządzona przez Bibliotekę Narodową zawiera informacje o 4338 tytułach „bibuły” (a i tak nie jest to pełny spis tytułów), wydanych w latach 1976–1989
„Bibułę” powielano w najróżniejszy sposób. Dominowały najróżniejszej maści powielacze (białkowe, spirytusowe i in.), popularne „ramki”, z czasem upowszechnił się także druk offsetowy. Opis różnych technik drukarskich sporządził Romuald Lazarowicz.
W internecie dostępne są niektóre pisma podziemne w formie skanów:
„Tygodnik Wojenny” na stronie Stowarzyszenia Wolnego Słowa
„Robotnik” na stronie Stowarzyszenia Wolnego Słowa
Przykładowe pisma Solidarności Walczącej na poświęconej jej stronie
Najbogatsze archiwum różnych tytułów na stronie Stowarzyszenia „Pokolenie”
Bibuła
